सत्याचा सूर्य

 सारीपाट हा संसाराचा खेळ चालला नशिबाचा,

माणसाच्या या जगामध्ये डाव मांडतो जीवनाचा.

गोल गोल फिरत्या जगामध्ये न मिळे स्थिर कुणी,

क्षण येतो क्षण जातो धावती सर्व चाकोरीतूनी. .

मिळाला न मज जीवनी कोणी सखा कायमी,

स्वार्थाच्या या जगामध्ये सर्वच विसरले माणुसकी.

वसुंधरेवर राहुनी स्वप्ने पाहतो गगनाची, 

घेऊनी आकाशी भरारी करत रहावी मुक्त स्वारी.

जन्मा आलो राबत गेलो गेली काया झुरत, 

स्वार्थी जगात पाहतो माणुसकी राहिली आहे का परत.

एकास दुजा शेंड्या लावतो जगाच्या व्यवहारात,

पण फसविणारा स्वतःच फसतो स्वार्थाच्या बाजारात.

दिस उगवे दिस बुडे रात्री चालल्या सरत,

मानवी स्वार्थी दुनिया चालली गोल गोल फिरत. 

दिवस येईल एक असा सरेल अंधकार,

सत्याचा सूर्य प्रकाश उजळून दिसेल क्षितिजपार.

निशिकांत हारुगले