निळ्या, निळ्या खाडी मध्ये,
डुंबती या मासोळ्या.
खुणवूणी काठावरी,
बोलती अबोल कळ्या.
दूर तिथे क्षितिजावर,
बुडे सोन्याचा गोळा.
दूर दूर डोंगरकडे,
कसे पाझरले.
श्वेत रंगाचे जलप्रपाती
दूध पहा ओघळ.
आनंदल्या वेली - लता,
न्हाती धुती झाडे.
चल चल ……….
माडा पोफळीच्या बागा,
बेधुंद डोलती भात खाचरे.
त्यावरून भरारी घेती,
सुंदर सुंदर पाखरे.
चल चल ……….
अशा सुंदर घाट कोकणी,
जावे अतिथी होऊन.
चल चल सये सखे,
पाहूया रम्य देखावा.
…………………………..
कवी : निशिकांत हारुगले.
डोईवर हारा
डोईवर हारा, आरोळी करा.
जाती गल्ली बोळातून,
घे ग हौसा, तारुबाई दिवसा,
काहीतरी घ्या की हो…….
पार्वतीच्या कपाळाला चंद्रकोर शोभेल,
छबूच्या धार्या केसात गंगावण साजेल.
डोईवर हारा…..
दंतमंजन टॉपच हाय,
हिरड्यांची होईल कमाल बाय.
ऊसाच कांड, कणसाचं दान,
काडकाड फोडील म्हातारं वटाणं फुटाणं
घ्या हो घ्या दंतमंजन घ्या,
निरोगी दात मिळवा की हो.
डोईवर हारा…..,…
डोईवर हारा ……….
काळ्यामनी शोभेल मंगळ सरी,
बाळाच्या हाती , मनगटी भारी.
डोळ्यात काजळ केसातील चाप,
काय काय विकू ग बाय……
डोईवर हारा ……. ..
…… …… ……..
कवी : निशिकांत हारुगले
.
सरता शिशिर, अंगणी बहरला वसंत.
उजवल्या गोड गळ्याने गाते कोगुळ झाडीत.
मन झाले रे प्रसन्न, पाहता सौंदर्यास.
डवरल्या झाडे वेली, डोंगर दर्यात,
नागमोडी वाटेने चालतो ही पायवाट.
खुणावती रानमेवे त्या झाडोर्यात.
चल ग सये जाऊ त्या आड रानात.
घाटाची शिदोरी घेऊ पळस पानात.
आंब्या, फणसाची तर दुनियाच न्यारी.
जांभळं, उंबर, द्रोणात भरली साजरी भोकर.
आंबट – गोड चवीची त्यात भरली साखर.
चल ग सये जाऊ त्या आडरानात,
घाटाची शिदोरी घेऊ पळस पानात.
आनंदाने चढा चढ, घाट सह्याद्रीचा.
साजऱ्या मेव्याचा आनंद प्रेमाचा.
चाखता गोडी ही साजिर्या फळांची.
बहरेल आनंद, तृप्ती होईल मनाची.
……. …….. ……..
कवी : निशिकांत हारुगले
