दिर्बा माऊली
हिरवीगार राई, नीलांबर वरी,
डोहात पडते दरबकड्याचे पाणी,
त्यात बसली तपसाधनेला,
माझी दिर्बा माऊली,
माझी दिर्बा माऊली
सह्यागिरीचा सुटला वारा,
पखाल घेऊनी कडा तो चढला.
पाझरती त्या निरधारा,
हरित सह्यगिरीवरती, हरित सह्यगिरीवरती,
सुटला पाझर, निर्मिले ओहळ,
डोहात पडते दर्ब कड्यावरून, बाई.. डोहात पडते दर्ब कड्यावरून.
माझी दीर्बा माऊली, हो… माझी दिर्बा माऊली.
थंडगार डोहात तुझं गं स्थान,
कुमारीका तू देवी महान.
ब्रह्मरंध्री सूर्य टिळा,
राईचे वस्त्र तुझ्या डोंगरा.
चरणात वाहते दुधाची गंगा,
त्यात तुझा उजवा फाटा.
त्यात तुझा उजवा फाटा.
हिरवीगार राई, नीलांबर वरी.
डोहात पडते दर्ब कड्याचे पाणी.
त्यात बसली तपसाधनेला,
माझी दिर्बा माऊली, माझी दिर्बा माऊली
नवविवाहिता पाटलीन बाई,
राई चढुनी दर्शना आली.
पायात वाजे राईचा पाला,
सावज समजूनी त्यांनी नेम धरिला.
सावज समजूनी त्यांनी नेम धरिला.
रक्षणासाठी उभी दिर्बा, उभी दिर्बा,
घनदाट झाडीत किरणांचा शिरकाव केला,
साडीचा पदर झगमगला. हो, साडीचा पदर झगमगला.
घाबरून शिकारी पळून गेला.
रक्षण करती देवी दिरबा, रक्षण करती देवी दिर्बा. हिरवीगार राई, निलांबर वरी.
डोहात पडते दरबकड्याचे पाणी.
त्यात बसली तपसाधनेला,
माझी दिर्बा माऊली. माझी दिर्बा माऊली.
चहु मूलखात कुठेही तुम्ही राहा,
दही भात सांगड चुकवू नका.
रक्षण करण्या येईल दिर्बा,
कुठूनही भक्तगण हाक हो मारा.
कुठूनही भक्तगण हाक हो मारा.
हिरवीगार राई नीलांबर वरी,
डोहात पडती दरब कड्याचे पाणी,
त्यात बसली तपसाधनेला,
माझी दिरबा माऊली, हो माझी दिर्बा माऊली.
कवी : निशिकांत हारुगले
