डोईवर हारा

 

डोईवर हारा

डोईवर हारा, आरोळी करा.

जाती गल्ली बोळातून,

घे ग हौसा, तारुबाई दिवसा,

काहीतरी घ्या की हो…….

पार्वतीच्या कपाळाला चंद्रकोर शोभेल,

 छबूच्या धार्या केसात गंगावण साजेल. 

 ये गा मोरू, भोवरा फिरवू,

 पारावरती र……

डोईवर हारा…..

दंतमंजन टॉपच हाय,

हिरड्यांची होईल कमाल बाय.

ऊसाच कांड, कणसाचं दान,

काडकाड फोडील म्हातारं वटाणं फुटाणं

घ्या हो घ्या दंतमंजन घ्या,

निरोगी दात मिळवा की हो.

डोईवर हारा…..,…

जना नी गौरा बसली हौसा,

 वाकळ शिवत मांगरात दिवसा,

 घ्या हो घ्या, सुया दोर घ्या, 

 दुपटी वाकळ शिवा की हो.

डोईवर हारा ……….

काळ्यामनी शोभेल मंगळ सरी,

बाळाच्या हाती , मनगटी भारी.

डोळ्यात काजळ केसातील चाप,

काय काय विकू ग बाय……

डोईवर हारा ……. ..

…… …… ……..

कवी : निशिकांत हारुगले

.

नकळत अलगत वळणावर

 

नकळत अलगत वळणावर,

नकळत अलगत वळणावर,

ती नजर भेट होते.

पाहता लाजून सखया 

 प्रीत बहराला येते.

 असे अबोल प्रेम हे,

बहरावं बंद कप्प्यात.

स्वप्नातील ती भेट,

 प्रकटावी सत्यात.

असे प्रेम मोहरुन यावे,

वसंताच्या बहरात.

गूज बोलणे घडावे,

नजरेच्या मिलनात.

सांज होता पक्षी ही,

येती माघारी घरट्यात.

किलबिल जागी होई,

सुंदर साजिर्या खोप्यात.

गूज पानात जाईच्या,

 बोल बोलती मंजुळ.

प्रीतीचा हा वसंत,

 बहराव हृदयाच्या अंतरात.

रंग उधळीत सृष्टी,

दाखवते नवे रुप.

तुझं पाहता सखया,

मन बेधुंद झाले.

आठवणींचा हिंदोळा,

उचंबळे काळजात.

सांज होता मावळती,

रविराजा जातो अस्ती,

उंच माळावर बहरावी आपली अबोल प्रीती.

……. ……. ……

,

आठवण

 आठवण

सोन पावलांनी, आला दारी या वसंत,

किलबिल पाखरांची, अंगणी दारी झाडी कोटरात.

सडा, संमार्जन करुन दारी,

रेखिते सुंदर रांगोळी.

रंग भरुनी स्वप्नांचे, दृश्य साठविते अक्षी,

हुरहुर दाटली ही, माझ्या अबोल मनात.

सांज येते गलबलूनी, आठवणीच्या आसवात.

वाट पाहुनी पाहुनी, शिणले हे डोळे.

 कधी ऐशी रे पाखरा, फिरुनी या खोप्यात.

नको थाट माट, नाही दागिन्यांची हौस.

एक स्मित असावे, अबोल त्या अधरात.

पडवीतल्या हिंदोळ्यावर , घेऊ अनुरागी झोका.

बहराव आनंदी आनंद, माझ्या कौलारू या घरा.

दिसता ती सोनपावले, मन झाले रे धन्य.

आनंदले गोकुळ प्रकटले, घर झाले रे प्रसन्न.