गेला फाल्गुन मास , सरले चैत्राचे दिस,
ग्रीष्माचे उन घेऊनी आला वैशाख मास.
पूर्वक्षितीचा रविराज आकाशी झळकला,
तरूची हिरवी दुलई घेऊनी गेला.
पिवळ्या पिवळ्या फुलांची नक्षी रानी सजली,
प्रणयप्रर्भेचा रंग सगळीकडे उधळू लागली.
कलकलाट चालला भोर्ड्यांचा मेसात,
मोरांचा केकारव ऐकू येई रानात.
तहानलेल्या धरणीला मोठ्या मोठ्याल्या चिरा ,
तृप्त करण्या येशील वरूनिराजा रे केव्हा.
ग्रीष्माच्या वणव्यात आमराई बहरली,
पाना पाना आड आम्रकैरी दडली.
लपत छपत जाऊन कैरी पळवावी,
आंबट गोड आंब्याची चव चाखून पहावी.
असा वैशाख मास पुन्हा पुन्हा यावा ,
सुख दुःखाचा संदेश घेऊनी जावा.
निशिकांत हारुगले
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा